گفتگو با استاد احمدی شاهرودی به مناسبت میلاد پیامبر(ص)

برنامه سخنرانی استاد احمدی شاهرودی در دهه آخر صفر در کرمانشاه
۱۵ دی ۱۳۹۴
برگزاری جلسه سالانه حوزه باحضور استاد احمدی شاهرودی
۱۵ دی ۱۳۹۴

گفتگو با استاد احمدی شاهرودی به مناسبت میلاد پیامبر(ص)

درسی که به مناسبت میلاد حضرتش می شود فرا بگیریم بحث ولایت فقیه است که براساس زندگی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ما می توانیم این درس را یاد بگیریم که ولایت فقیه در واقع تجلی امامت و ولایت است چون رسالت عظیم علمای اسلام در مکتب تشیع در واقع امتداد همان خط پیامبری است که امروز در قالب ولایت فقیه متجلی شده است.

 

استاد حسین احمدی شاهرودی در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نشست دوره‌ای اساتید، پس از تبریک به مناسبت میلاد با سعادت ختم رسل حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم و میلاد سعید امام صادق علیه السلام رئیس مذهب تشیع و هفته وحدت، گفت: مسأله میلاد حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم یکی از مهمترین اعیاد مسلمین است بلکه می‌شود مدعی شد که یکی از بزرگترین اعیاد بشریت است این مناسبت باید برای ما یک مدرسه ای باشد، صرفا با برپایی مراسمات و مجالس جشن و خوردن و پخش شیرینی و تبریک و تهنیت نباید باشد و نباید به اینها اکتفا کرد برای چنین مراسم و عید بزرگی باید ما بهره مندی و استفاده مناسبی داشته باشیم به همین مناسبت من چند نکته را خدمت شما عرض می کنم.

 

استاد سطح عالی حوزه علمیه قم ادامه داد: قرآن یک کتاب جاودان و معجزه پایداری است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم این قرآن را آورده است، قرآن وقتی می خواهد نقش پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و آن جمعیتی را که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به وجود آورده است را توصیف کند در چند جمله مختصرا بیان می کند، قرآن کریم در وصف پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در آخر سوره فتح چنین می فرماید:«مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّـهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُکَّعًا سُجَّدًا یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّـهِ وَرِضْوَانًا سِیمَاهُمْ فِی وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَٰلِکَ مَثَلُهُمْ فِی التَّوْرَاهِ وَمَثَلُهُمْ فِی الْإِنجِیلِ کَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِ یُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِیَغِیظَ بِهِمُ الْکُفَّارَ وَعَدَ اللَّـهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَهً وَأَجْرًا عَظِیمًا» این سوره وضعیت جامعه ای را که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به وجود آورده بود را برای ما مجسم می کند و اوصافی که جامعه دست پروده پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دارد را در این آیه بیان کرده است که چنین جامعه ای دارای چه اوصافی است یکی از اوصاف چنین جامعه ای شدت با کفار است.

 

وی خاطرنشان کرد: پس از ایمان به خدای متعال اولین صفتی که در این آیه به آن اشاره شده «اشداء علی الکفار» است یعنی در برابر کفر و استکبار و در مقابل هر کسی که با جبهه کفر در ارتباط باشد می ایستند این وصف مؤمنینی بوده است که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم آنها را پرورش داده است لذا مؤمن واقعی کسی است که ایمان او باید در زندگی اش منعکس باشد و اولین چیزی که از ایمان مؤمن در زندگی اش منعکس می شود نفی و انکار حقیقی کفر است لذا انسان مؤمن نیست مگر آنکه در برابر کفر و کافران شدید باشد مراد از شدت و نفی و انکار عمیق نسبت به کفار این نیست که ما فقط بگوییم کسی که کلمه «لا اله الا الله» نگوید بلکه کفر و اهل کفر و اینکه با آنها باید برخورد شدید داشته باشیم یعنی اینکه انسان در همه حوزه ها در هر سطحی که باشد چه حوزه نظری، چه حوزه فکری، فرهنگی، اجتماعی باید این نفرت از کفر را در عمل نشان دهد.

 

استاد حوزه علمیه قم افزود: در تمام حوزه های نظری، فکری، فرهنگی، اجتماعی باید از کفار اجتناب کند و از همه سنت های آنها و تمدن آنها کناره گیری کند این می شود «اشداء علی الکفار» لقلقه زبان نیست باید در تمام زمینه ها آن «اشداء من الکفار» خودش را نشان دهد در فعالیت های اجتماعی، ایستادگی در برابر کفار و جریان های کفر باید شدت داشته باشد، در میدان عمل جهادی هم چنین اینها همه باید نشانه «اشداء علی الکفار» باشد، در همه حوزه ها باید خودش را نشان دهد.

 

وی ابراز کرد: صفت دیگری که در این آیه نسبت به مؤمنین در چنین جامعه ای توصیف شده است مهربانی با مؤمنان است یعنی انسان مؤمن باید مصداق این صفت باشد «رحماء بینهم» یعنی در میان مؤمنین جز رحمت چیز دیگری نباشد رحمت هم در اینجا صرف تعارف و تشریفات و روابط به اصطلاح ظاهری نیست مقصود از رحمت تظاهر به رحمت نیست «رحماء بینهم» یعنی انسان باید نسبت به برادر مؤمن خودش احساس محبت و مودت داشته باشد یعنی آن را جزئی از نفس خودش حس کند و آن چنان که برای خودش زحمت می کشد و دلسوزی می کند برای برادرش نیز همچنین مهربان و خدمتگذار باشد منظور از «رحماء بینهم» به این کیفیت است صرفا اینکه حرف و سخنی بگوید کفایت نمی کند این هم یک صفتی است که جامعه ای که دست پروده پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم هستند دارای یک چنین صفتی هستند البته صفات دیگری هم می شود اضافه کرد ولی این صفتی است که ما از این آیه شریفه برداشت می کنیم.

 

استاد احمدی شاهرودی در ادامه بیان داشت: سخن دیگر بحث عامل وحدت بودن خود شخص پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم است یعنی می شود گفت اعتقاد به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم مهمترین عامل در وحدت اسلامی است چون پیامبر تمام مذاهب اسلامی است لذا همه مسلمین منتسب به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می شوند، نبوت بعد از توحید اساس دین است و همانطور که یک دین می تواند در ایجاد هویت پیروان خود مؤثر باشد به همان اندازه به قابلیت و کارکرد پیامبری نیز می تواند عامل وحدت بین مسلمین باشد، پیامبری امت بزرگترین نقش را در ایجاد هویت اجتماعی دارد و در واقع اساس شکل گیری دین است و لذا بر اساس این مطلب اعتقاد به پیامبری رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بزرگترین، فعالترین و ماندگارین عامل نقش آفرین در وحدت بین مسلمین خواهد بود چون از عواملی که سبب می شود یک تمدن شکل بگیرد وحدت است می شود گفت که تمدن در سایه تفرقه شکل نخواهد گرفت پویایی، پیشرفت، علم، فرهنگ اینها هیچکدام پا نمی گیرد مگر اینکه وحدت در آن جامعه وجود داشته باشد بنابراین اگر بخواهیم تمدن اسلامی را ایجاد کنیم در ابتدا باید به دنبال از بین بردن عوامل تفرقه انگیز باشیم و اعتقاد به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم مهمترین عامل وحدت بین مسلمین خواهد بود این هم یکی از درسهایی است که ما از تاریخ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به همین مناسبت می توانیم فرا بگیریم.

 

وی اضافه کرد: صفت دیگری و درس دیگری که به مناسبت میلاد ایشان می شود از حضرتش فرا بگیریم بحث ولایت فقیه است که براساس زندگی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ما می توانیم این درس را یاد بگیریم که ولایت فقیه در واقع تجلی امامت و ولایت است چون رسالت عظیم علمای اسلام در مکتب تشیع در واقع امتداد همان خط پیامبری است که امروز در قالب ولایت فقیه متجلی شده است خداوند متعال در آیه شریفه ۴۴ سوره مائده می فرماید که «إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاهَ فِیهَا هُدًى وَنُورٌ یَحْکُمُ بِهَا النَّبِیُّونَ الَّذِینَ أَسْلَمُوا لِلَّذِینَ هَادُوا وَالرَّبَّانِیُّونَ وَالْأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِن کِتَابِ اللَّـهِ وَکَانُوا عَلَیْهِ شُهَدَاءَ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوا بِآیَاتِی ثَمَنًا قَلِیلًا وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَا أَنزَلَ اللَّـهُ فَأُولَـٰئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ» تورات که کتاب آسمانی و الفاظ آسمانی در آن قرار دارد کتاب هدایت بشر و نور شریعتی از طرف خداوند است این کتاب را برای برقراری قوانین و تعالیم الهی در جامعه بشری فرستادیم این کتاب شامل مجموعه ای از مسائل است احکام نیست منشور حکومت و حاکمیت دین بر زمین است.

 

استاد سطح عالی حوزه علمیه متذکر شد: « یَحْکُمُ بِهَا النَّبِیُّونَ» سه عنوان در ادامه آیه مبارکه وجود دارد «نبیون، ربابیون و احبار» مراد از «نبیون» مشخص است که انبیای الهی هستند و «ربانیون» ائمه و اوصیاء که علم خودشان را به صورت مستقیم از خداوند می گیرند مراد از «احبار» هم علما هستند این تقسیم بندی سه گانه که در این آیه مبارکه آمده است همان نظریه مکتب اهل بیت علیهم السلام در رابطه با امامت یا نبوت است که مسیر هدایت الهی در تاریخ بشر این چنین رقم خورده است که انبیا پس از اوصیاء که ائمه معصومین علیهم السلام باشند و سپس احبار که علما و تربیت شده انبیا و اوصیاء هستند، این سه گروه در طول هم به همین ترتیبی که در آیه مبارکه آمده است مسئولیت و رسالت اجرایی حاکمیت شرایع الهی را بر روی زمین عهده دارند که این همان تجلی ولایت فقیه است.

 

استاد احمدی شاهرودی در پایان ضمن ذکر دو نکته در خصوص سه گروه انبیا و اوصیاء و احبار که در همین آیه شریفه به آن اشاره شده است، گفت: نکته اول علم و دانش این سه گروه است و نکته دو «و کانوا علیهم الشهدا» یعنی آنها اجرا کننده و گواه بر اجرای تعالیم هستند یعنی هم خودشان اهل عمل هستند و هم اینکه گواهی می دهند که آیا این کار از طرف دیگران اجرا شده است یا نشده است در زمان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم این مسئولیت با این ویژگی در اختیار رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بود و سپس ائمه معصومین علیهم السلام عهده دار این مسئولیت شدند و بعد از آن احبار و علما و کسانی که شاگردان مکتب ائمه اطهار علیهم السلام بودند این خط را پی گرفتند و پیوسته این بار مسئولیت به دوش آنها افتاده است و در واقع حافظ و نگهبان شریعت از هر بدعت و تحریفی شدند و تمام تلاش ها و زحمات تشیع و مراجع و علمای شیعه در طول تاریخ تشیع در یک نقطه با هم جمع شد و بالاخره این نهال به بار نشست و این ثمره طیبه مبارک بار آورد و ما امروز شاهد برپایی یک نظام سیاسی هستیم که اصول قانون اساسی آن برگفته از اسلام و روح تعالیم اسلامی است مقدمه قانون اساسی ما مبانی فکری و فلسفی این نظام را مشخص می کند نظام جمهوری اسلامی به برکت امام و مردم و حوزه ها شکل گرفته است و به همین مناسبت ما باید قدر این نظام و حکومت اسلامی را بدانیم و آن رسالت عظیمی که بر عهده ما است فراموش نشود و بتوانیم آنچه وظیفه ما هست را انجام دهیم و مدیون خون شهدا و علما نباشیم. تشکر می کنم از نشست دوره ای اساتید که هر روز درخشش تازه ای در برنامه هایشان مشاهده می شود و ان شاء الله خداوند توفیقاتشان را بیش از این قرار دهد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *