حدیث هفته

احادیث قدسی

1- « أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى دَاوُدَ ع یَا دَاوُدُ- إِنِّی وَضَعْتُ خَمْسَةً فِی خَمْسَةٍ- وَ النَّاسُ یَطْلُبُونَهَا فِی خَمْسَةٍ غَیْرِهَا فَلَا یَجِدُونَهَا- وَضَعْتُ الْعِلْمَ فِی الْجُوعِ وَ الْجَهْدِ- وَ هُمْ یَطْلُبُونَهُ فِی الشِّبَعِ وَ الرَّاحَةِ فَلَا یَجِدُونَهُ- وَضَعْتُ الْعِزَّ فِی طَاعَتِی- وَ هُمْ یَطْلُبُونَهُ فِی خِدْمَةِ السُّلْطَانِ فَلَا یَجِدُونَهُ- وَ وَضَعْتُ الْغِنَى فِی الْقَنَاعَةِ- وَ هُمْ یَطْلُبُونَهُ فِی كَثْرَةِ الْمَالِ فَلَا یَجِدُونَهُ- وَ وَضَعْتُ رِضَایَ فِی سَخَطِ النَّفْسِ- وَ هُمْ یَطْلُبُونَهُ فِی رِضَا النَّفْسِ فَلَا یَجِدُونَهُ- وَ وَضَعْتُ الرَّاحَةَ فِی الْجَنَّةِ- وَ هُمْ یَطْلُبُونَهَا فِی الدُّنْیَا فَلَا یَجِدُونَهَا. »

خدای تعالی وحی نمود بر حضرت داود (ع) که: اى داود! من پنج چیز را در پنج چیز قرار داده ام، ولى مردم آنها را در پنج چیز دیگر مى‏جویند و نمى‏یابند.
علم حقیقی را در گرسنگى و تلاش و كوشش قرار داده ام، ولى مردم آن را در سیرى و راحتى مى‏جویند و نمى‏یابند.
عزّت را در اطاعت از خودم نهاده‏ام ولى مردم آن را در خدمت به سلاطین طلب مى‏كنند و نمى‏یابند.
بى‏نیازى را در قناعت قرار داده ام، ولى مردم آن را در مال زیاد مى‏جویند و نمى‏یابند.
رضایت خودم را در نارضایتى نفس نهاده‏ام، ولى مردم آن را در رضایت نفس طلب مى‏كنند و نمى‏یابند.
و راحتى و آسایش را در بهشت قرار داده‏ام، امّا مردم آن را در دنیا مى‏جویند و نمى‏یابند.»
(بحار الأنوار ، ج‏75 ،ص 453 )

2- رسول خدا فرمود خداى تعالى فرموده است: « الصوم لی و انا اجزی به»

روزه براى من است و من پاداش آن را می‌دهم.

3- یقول اللّه تعالی: یابن ادم تسألنی و امنعک لعلمی بما ینفعک ثم تلح علی بالمسالة فاعطیک ما سألت فتستعین به علی معصیتی فاهم بهتک سترک فتدعونی فاستر علیک، فکم من جمیل اصنع معک و کم من قبیح تصنع معی، یوشک ان اغضب علیک غضبة لا ارضی بعدها ابداً.


ای فرزند آدم حاجت از من می طلبی ولی من بر آورده نمی کنم، چرا که به منافع تو آگاهم (و می دانم این را که از من می خواهی ضرر بتو می زند) سپس تو نسبت به خواسته ات اصرار می کنی، در نتیجه آنچه که می خواهی به تو می دهم. آنگاه از همان داده هایم بر معصیت و گناه کمک می جوئی. پس اراده می کنم که آبروی تو را بریزم. و تو دست به دعا بلند می کنی. و من آبروی تو را حفظ می کنم. چقدر با تو با خوبی بر خورد کنم و تو چقدر با بدی و زشتی با من معامله می کنی. نزدیک است نسبت به تو به گونه ئی خشمگین شوم که بعد از آن هیچگاه راضی نگردم.

4- یقول الله تبارک و تعالی: یابن ادم ما تنصفنی؛ اتحبب الیک بالنعم و تتمقت الی بالمعاصی خیری علیک منزل و شرک الی صاعد و لا یزال ملک کریم یأتینی عنک فی کل یوم و لیلة بعمل قبیح. یابن ادم لو سمعت وصفک من غیرک و انت لا تعلم من الموصوف لسارعت الی مقته.


ای فرزند آدم چرا انصاف نمی دهی؛ من بوسیله نعمتهای خود، محبوب تو می شوم و تو بوسیله گناهان در نزد من مبغوض می شوی - خیر و رحمت من به سوی تو نازل می گردد و شرت به سوی من بالا می آید و پیوسته فرشته ئی بزرگوار در هر شب و روز برایم عمل قبیحت را گزارش می دهد. ای فرزند آدم اگر وصف خود را از دیگری بشنوی و حال آنکه ندانی مورد نظر، خودت می باشی هر آینه نسبت به چنین فردی خشمگین خواهی شد.

5- قال الله تعالی: یابن ادم فی کل یوم توتی برزقک و انت تحزن و ینقص من عمرک و انت لا تحزن، تطلب ما یطغیک و عندک ما یکفیک .


ای فرزند آدم در هر روز رزق و روزی می رسد و حال آنکه تو غم روزی می خوری و حال آنکه از عمرت کم می شود ولی تو محزون نمی شوی. بدنبال چیزی هستی که تو را طاغی و یاغی می کند و حال آنکه در نزد تو چیزی است که کفایت امرت را می نماید.

6- قال الله تعالی: یابن ادم اذکرنی فی غضبک، اذکرک فی غضبی، لا امحقک فیمن امحق وارض بی منتصراً فان انتصاری لک خیر من انتصارک لنفسک .


ای فرزند آدم مرا در حال خشم و غضب یاد کن در این صورت ترا در حال خشم و عضب خود یاد می کنم. و بر تو سخت نخواهم گرفت در وقتی که سخت خواهم گرفت. از یاری رساندن من راضی باش زیرا یاری دادن من به تو بهتر از یاری دادن خود برای خودت می باشد.

7- قال الله تعالی: یابن ادم تفرغ لعبادتی املا قلبک غنی و لا اکلک الی طلبک و علی ان اسد فاقتک و املا قلبک خوفاً منی و ان لاتفرغ لعبادتی املا قلبک شغلا بالدنیا ثم لا اسد فاقتک و اکلک الی طلبک.


ای فرزند آدم خود را برای بندگی من مهیا نما. در این صورت قلب ترا بی نیاز خواهم کرد و ترا بسوی خواسته هایت واگذار نخواهم کرد و بر من واجب خواهد بود که حاجت ترا بجا آورم. و قلب ترا مملو از خوف و ترس از خود می کنم. و اگر برای بندگی من خود را مهیا نسازی، قلب ترا مشغول به دنیا خواهم کرد سپس حاجت ترا بجا نخواهم آورد و ترا به خواسته هایت واگذار خواهم کرد.

8- قال الله تعالی: یابن ادم بمشیتی کنت انت الّذی تشاء لنفسک ما تشاء و بقوّتی ادّیت فرایضی و بنعمتی قوّیت علی معصیتی، جعلتک سمیعاً بصیراً قوّیاً، ما اصابک من حسنة فمن اللّه، و ما اصابک من سیّئة فمن نفسک، و ذلک انّی اولی بحسناتک منک و انت اولی بسیئّاتک منّی؛ و ذلک انّنی لا اسأل عمّا افعل و هم یسألون. قد نظّمتت لک کلّ شی ء ترید.


ای فرزند آدم به اراده من است که آنچه برای خود می خواهی و اراده می کنی، و به قدرت من است که واجبات مرا اداء می کنی و به وسیله نعمت من بر معصیت من قدرت پیدا کرده ای. ترا انسانی شنوا و بینا و قوی قرار داده ام. هر نیکی که به تو برسد از جانب خدا است و هر بدی که به تو برسد از ناحیه خودت می باشد و آن به خاطر این است که من سزاوارتر از تو هستم نسبت به نیکی هایت و تو از من سزاوارتر هستی نسبت به بدی هایت. و آن بخاطر این است که من از آنچه انجام می دهم بازخواست نمی شوم و حال آنکه تمامی آنها بازخواست می شوند. هر آنچه که تو خواستی برایت منظم و مرتب نمودم.

9- قال اللّه تبارک و تعالی: یابن ادم کن کیف شئت، کما تدین تدان، من رضی من اللّه بالقلیل من الرّزق قبل اللّه من الیسیر من العمل و من رضی بالیسیر من الحلال خفّت مؤنته وزکّت مکسبه و خرج من حدّ الفجور.


ای فرزند آدم هر گونه که می خواهی باش، همانگونه که وام می دهی همانگونه نیز وام می گیری، هر کس به رزق قلیل الهی رضایت دهد خداوند عمل خوب کم او را قبول می کند و هر کس به حلال اندک، راضی باشد مؤنه او سبک خواهد شد. و کاسبی او پاکیزه خواهد شد و از حدّ و حدود گناهان خارج خواهد شد.

10- قال اللّه تبارک و تعالی: یابن ادم کلّ یوم ینقص من عمرک و انت لاتدری و یأتی کلّ یوم رزقک من عندی و انت لا تحمده فلا بالقلیل تقنع و لا بالکثیر تشبع. یابن ادم ما من یوم جدید الّا و یأتیک من عندی رزق جدید و ما من لیلة الّا و یأتینی ملائکتی من عندک بعمل قبیح. تأکل رزقی و تعصینی. و انت تدعونی فاستجیب، لک. خیری الیک نازل و شرّک الی صاعد، فنعم المولی انا. و بئس العبد انت، تسئلنی فاعطیک و استر علیک سوء بعد سوء و قبیحاً بعد قبیح. انا استحیی منک و انت لا تستحی منّی.


ای فرزند آدم هر روز که می گذرد از ایام عمرت کم می گردد و تو خبر نداری و هر روز، روزی من به تو می رسد ولی تو شکر آن را به جای نمی آوری، نه به کم قانع می شوی و نه به زیاد سیر می گردی. ای فرزند آدم هیچ روز جدیدی نیست مگر اینکه از ناحیه من روزی جدیدی به تو می رسد و هیچ شبی نیست مگر اینکه ملائکه من عمل قبیحی از ناحیه تو به من گزارش می کنند، رزق مرا می خوری و نافرمانی مرا می کنی و هر وقت مرا بخوانی درخواست تو را اجابت می کنم. خیر من به سوی تو سرازیر است و حال آنکه شر تو به سوی من بالا می آید. چه خوب مولائی هستم، من و چه بد بنده ای هستی، تو. (هرگاه) از من خواسته ای داشتی به تو عطا کردم و بدی های تو را یکی پس از دیگری می پوشانم، من از تو خجالت می کشم ولی تو از من حیا نمی کنی.

11- قال الله تبارک و تعالی: یابن ادم مرضت فلم تعدنی قال یاربّ کیف اعودک و انت ربّ العالمین قال مرض فلان عبدی فلو عدته لوجدتنی عنده و استسقیتک، فلم تسقینی، فقال کیف و انت ربّ العالمین فقال استسقاک عبدی فلان و لو سقیتة لو جدت ذلک عندی و استطعمتک، فلم تطعمنی، قال کیف و انت ربّ العالمین قال استطعمک عبدی فلان و لو اطعمته لو جدت ذلک عندی


ای فرزند آدم مریض شدم و به عیادتم نیامدی. و او در جواب می گوید: ای خدا چگونه از شما عیادت کنم در حالیکه تو پروردگار جهانیان هستی. خدا می فرماید: فلانی، بنده من مریض شد، چنانچه به عیادت او می رفتی هر آینه مرا در کنار او می یافتی. و از تو طلب آب کردم و مرا سیراب ننمودی. بنده در جواب می گوید: چگونه اینکار را می کردم و حال آنکه تو پروردگار جهانیان هستی، خدا می فرماید: بنده من از تو طلب آب کرد، چنانچه به او آب می دادی آن را در نزد من می یافتی. و از تو طعام و غذا خواستم، ولی مرا طعام ندادی، و بنده در جواب می گوید: چگونه اینکار را می کردم و حال آنکه تو پروردگار جهانیان هستی و خدا می فرماید بنده من فلانی از تو غذا خواست و اگر تو به او غذا می دادی آن را در نزد من می یافتی.

12- قال اللّه تبارک و تعالی: ویحک؛ یا بن ادم ما اقسی قلبک، ابوک و امّک یموتان و لیس لک عبرة بهما یا بن ادم الا تنظر الی بهیمة ماتت فانتفخت و صارت جیفة و هی بهیمة و لیس لهاذنب، و لو وضعت اوزارک علی الجبال الرّاسیات لهدّتها


وای بر تو:
ای فرزند آدم چقدر قسی القلب هستی، پدر و مادرت می میرند و در مرگ آنها هیچ عبرتی برای تو نمی باشد. ای فرزند آدم آیا به یک چهارپا نگاه نمی کنی هنگامی که مرده است و باد کرده و لاشه متعفنی شده است. و حال آنکه چهارپایانی است و گناهی بر گردن او نیست. و حال آنکه اگر گناهان ترا بر کوههای محکم بگذارم، کوهها را منهدم می کند.

13- قال اللّه تبارک و تعالی: یا بن ادم لایغّرتّک ذنب النّاس عن ذنبک و لا نعمة النّاس من نعمة اللّه علیک و لا تفنط النّاس من رحمة اللّه تعالی و انت ترجوها لنفسک.


ای فرزند آدم گناهان مردم ترا نسبت به گناه خودت فریب ندهد (اینکه بگوئی مردم اینقدر گناه می کنند ما که خیلی مرتکب گناه نشدیم) و همچنین نعمتهای مردم نسبت به نعمتهائی که خداوند به تو عنایت کرده. و مردم را از رحمت خداوند تبارک و تعالی ناامید مگردان در حالیکه امید رحمت برای خود داری.

14- قال اللّه تبارک و تعالی: یا بنی ادم زارعونی و عاملونی و اسلفونی اربحکم. عندی ما لا عین رأت و لاادن سمعت و لا خطر علی قلب بشر.


ای فرزند آدم در زراعت و معاملات خویش (همچون معامله سلف که بهاء را از پیش می دهید) مرا طرف معامله خویش قرار دهید تا به شما سودی دهم که نه چشمی دیده و نه گوشی شنیده و نه بر قلب انسانی خطور کرده.

15- قال اللّه تبارک و تعالی: یابن ادم لیس من انکسر مرکبه و بقی علی لوحة فی البحر باعظم مصیبة منک لانک من ذنوبک علی یقین و من عملک علی خطر.


ای فرزند آدم کسی که در میان دریا کشتی او شکسته، و بر تخته پاره ای باقی مانده است مصیبت اش بزرگتر از تو نیست، زیرا تو به گناهت یقین داری و از عملت نزدیک به هلاکتی.

16- اوحی الله الی موسی علیه السلام: من مات تائبا من الغیبه فهوا آخر من یدخل الجنه و من مات مصرا علیها فهو اوصلوات من یدخل النار.


خداوند به موسی علیه السلام وحی کرد که ای موسی: کسی که بمیرد در حالیکه از غیبت توبه کرده باشد آخرین کسی است که وارد بهشت می گردد، ولی اگر بمیرد در حالی که اصرار بر غیبت کردن داشته، اول کسی است که وارد جهنم می گردد.

17- قال الله تعالی: مَنْ زارَ أخاً لَهُ فِي اللهِ تَعالَى لا لِرِياءٍ أوْ طَلَبِ مَحْمَدَةٍ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ عَشْرُ حَسَناتٍ.


هر کس در راه خدای متعال، و نه برای خودنمایی یا شنیدن مدح، به دیدار برادر خود برود، در هر گام ده حسنه برایش نوشته می‌شود.

18- قال الله تعالی: لا يَسَعُني اَرْضِي وَلا سَمائي و لَكِنْ يَسَعُني قَلْبُ عَبْدِي المُؤمِن

من در زمینم و آسمانم نمی گنجم؛ ولی قلب مومنم مرا در خود جای می دهد.

19- پاداش یکتا پرستی: ان الله عزوجل قال:ما جزاءمن انعمت علیه بالتوحید الاالجنه.

پاداش کسی که باو نعمت توحید بخشیده ام چیزی جز بهشت نیست

20- شرط بهشت رفتن: قال الله تعالی: انا اهل ان اتقی ولا یشرک بی عبدی شیئا و انا اهل ان لم یشرک بی عبدی شیئا ان ادخله الجنه

من سزاوار آنم که بندگان از من بترسند و سزاوارست که بنده من چیزی را با من شریک نگرداند.و سزاوار است که من بنده ای را که شریک برایم قرار ندهد داخل بهشت کنم.

21- گو ینده لااله الاالله: اذا قال اعبد: لااله الاالله .یقول الله تعالی: اشهدوا سکان سماواتی انی قد غفرت لقائلها

هرگاه بنده ای بگوید :لااله الاالله .خدای متعال فرماید: ای ساکنان آسمانهایم .گواه باشید که من گوینده این جمله را بخشیدم.

22-توحید یا ندای فطرت: قال موسی: یارب ای الاعمال افضل عندک؟ قال: حب الاطفال؛ فانی فطرتهم علی توحیدی فان امتهم ادخلتهم برحمتی جنتی.

موسی بن عمران در مناجات خود عرض کرد پروردگارا کدام عمل نزد تو افضل است ؟فرمود:دوست داشتن اطفال چه من آنها رابر فطرت توحیدی آفریدم واگر آنها را بمیرانم به لطف و رحمت خود آنها را داخل در بهشت می کنم.

23- شرک کار شیطان است: جاء فی الحدیث قدسی: خلقت عبادی حنفاء فاجتالتهم الشیاطین عن دینهم و امرو هم ان یشرکوا بی غیری.

در حدیث قدسی آمده: بندگانم را با اعتقادات درست و استوار آفریدم و لکن شیطان با رفاقت خود آنها را گمراه و از این عقیده منحرف کرده است و گفته که برای من شریک قرار دهند.

24- ریا کاران: یقول الله یوم القیامه اذا جازی العباد باعمالهم: اذهبوا الی الذین کنتم تراوون فی الدنیا هل تجدون عندهم ثواب اعمالکم؟

خداوند در روز قیامت آنگاه که پاداش عمل بندگان را می دهد به ریا کاران فرماید :بروید نزد آنها که در دنیا برایشان ریا کاری می کردید. آیا می‌یابید نزد آنها ثواب و پاداش اعمال خویش را

25- باید بیامرزم: قال الله سبحانه: انا اهل ان اتقی؛ فلایجعل معی اله؛ فمن اتقی ان یجعل معی الها؛ فانا اهل ان اغفرله.

من سزوار آنم که از من پرهیز شود وقرار داده نشود با من خدای دیگر وکسیکه پروا کند از قرار دادن خدای دیگر با من به عنوان شریک سزاوار است که من او را بیامرزم.

26- برای بندگان شایسته ام: یقول الله تعالی :اعددت لعبادی الصالحین ما لاعیین رادت ولا اذن سمعتولاخطر علی قلب.

خداوند می فرماید برای بندگان صالح و نیکوکارم هدایایی تهیه دیده ام که هرگز چشمی آنرا ندیده وگوشی آنرا نشیده وبر قلب بشری خطور نکرده است.

27- همه چیز را از من بخواه فی الحدیث القدسی: یل موسی سلنی کلما تحتاج الیه حتی علف شاتک وماح عجینک.

در حدیث قدسی امده است که: ای موسی هر چه که احتیاج و نیاز داری از من بخواه حتی علف گوسفند و نمک خمیرت هم از من بخواه.

28- اوحی الله تعای الی داود: اذکرنی فی ایام سرائک حتی استجیب لک فی ایام ضرائک.

خداوند متعال به داوود (علیه السلام) وحی فرمود: مرا در روزهای خوشی خود یاد کن تا من هم در روزگار گرفتاری ات تو را اجابت کنم.

29- اوحی الله تعالی الی داوود قل لعبادی :لم اخلقکم لاربح علیکم ولکن لتربحوا علیّ

خدای تعالی به داوود وحی فرستاد که: ببندگان من بگو: من شما را نیافریدم که از شما سودی برم. بلکه افریدم که شما ازمن بهره ای برید.

30- جاء فی الاحادیث القدسیه عبدی خلقت الا شیاء لاجلک وخلقتک لا جلی وهبتک الدنیا بالا حسان والاخرة بالایمان.

در حدیث قدسی وارد شده است، بنده من تمام اشیاء را برای تو افریدم و تو را برای خودم خلق نمودم دنیا را به تو بخشیدم به واسطه احسانی که دارم. ولی اخرت را در مقابل ایمان میدهم.

31- قال الله عزوجل: لا انیل رحمتی من یعرضنی للایمان الکاذبة ولا ادنی منی یوم القیامة من کان زانیا.

خداوند عزوجل فرماید: به رحمت من نرسد کسی که قسم های دروغ خورد، و در قیامت راه بسوی من نیابد انکه زنا کند.

32- اوحی الله تعالی الی موسی : وعزتی وجلالی لوانّ النفس الّتی قتلت ، اقّّرت لی طرفة عین انی لها خالق ورازق لاذقتک طعم العذاب. انما عفوت عنک امرها لانها لم تقر لی طرفة عین انی لها خالق و رازق.

خدای تعالی به موسی وحی فرستاد که: ای موسی به عزت وجلالم سوگند اگر ان کسی که (از فرعونیان) کشتی یک ان وبه قدر چشم بهم زدنی به خالقیت و رازقیت من اقرار داشت ، الان طعم عذاب را بتو می چشانم و تورا عقاب می کردم . وعلت این که تورا عفوکرده وبخشیدم این بود که ان قبطی برای یک لحظه هم اقرار واعتراف نکرد که من خالق و رازق اویم.

33- ان الله تعالی اذا رای اهل قریة قد اسرفوا فی المعاصی ، وفیها ثلا ثة نفر من المو منین ، ناداهم الله جل جلاله : یا اهل معصیتی لولا من فیکم من المومنین المتحابین بجلا لی العامرین بصلواتهم ارضی ومساجدی والمستغفرین بالا سحار خوفا منی لا نزلت عذابی ثم لا ابالی .

چون خدا وند متعال بنگرد مردم یک قریه که نافرمانی را از حد گذرانیده ، وسه مومن در میان انها ست خدای جل جلاله به انها ندا کند که: ای گنهکاران اگر نبود در میان شما مومنان ودوستدار بجلا لم، واباد کن زمین مساجدم به نماز خودشان وامرزش جویان درسحر از ترسم هر اینه عذابم را به شما فرود اوردم وباکی هم نداشتم.

34- قال الله تعالی:یا عبادی سته منی و سته منکم و البلاء منی و الصبر منکم و المغفره منی و التوبه منکم و الرزق منی و الشکر منکم و الجته منی و الطاعه منکم و القضاء منی و الرضاء منکم و الاجابه منی و الدعاء منکم.

ای بندگان شش چیز از من و شش چیز از شماست: 1. بلا از من و صبر و شکیبایی از شماست. 2. آمرزش از من و توبه نمودن از شماست. 3. روزی دادن از من و شکرگزاری از شماست. 4. بهشت از من و فرمانبرداری از شماست. 5. قضا از من و راضی بودن به قضا از شماست. 6. اجابت از من و دعا کردن از شماست.

35- قال الله تعالی: یابن آدم کن لی اکن لک و تقرب الی بالسنتها و تبعد عن النار لبعض الفجار و حب الابرار.

در حدیث قدسی که خداوند عزوجل فرمود: ای فرزند آدم، برای من باش تا من برای تو باشم و به وسیله خوار داشتن دنیا به من نزدیک شو و از آتش جهنم دور شو بوسیله دشمن داشتن بدکاران و دوست داشتن نیکوکاران.

36- عن جابر بن عبدالله الانصاری قال: کنت ذات یوم عند النبی صلی الله علیه و آله و سلم اذ اقبل بوجهه علی علی ابن ابی طالب علیه السلام فقال: الا ابشرک یا ابالحسن؟ فقال: بلی، یا رسول الله فقال: هذا جبرئیل یخبرنی عن الله جل جلاله انه قال: قد اعطی شیعتک و محبیک تسع خصال: الرفق عند الموت، و الانس عند الوحشة، و النور عند الظلمة، و الامن عند الفزع، و القسط عند المیزان، و الجواز علی الصراط، و دخول الجنة قبل سائر الناس، و نورهم یسعی بین ایدیهم و بایمانهم.

از جابربن عبدالله انصاری روایت شده که گفت: یک روز نزد پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بودم که صورت خود را به طرف علی بن ابیطالب علیه السلام برگردانید و فرمود: ای ابوالحسن! آیا تو را مژده و بشارت ندهم؟ عرض کرد: چرا ای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم! آن حضرت فرمود: این جبرئیل است از طرف خدای متعال خبر می دهد که فرمود: به شیعیان و دوستان تو، نه خصلت عطا کرده ام که عبارت است از: مدارا در هنگام مردن، انس و الفت به وقت ترس و وحشت، نور و روشنائی در هنگام ظلمت و تاریکی، امنیت و آرامش هنگام جزع و بی تابی، قسط و عدل هنگام سنجش اعمال، رخصت عبور بر صراط، ورود به بهشت پیش از سایر مردم، نور ایشان در پیش رو و سمت راستشان پرتو افشان است.

37- یقول الله عزوجل یوم القیامه اخرجوا من النار کان فی قلبه مقدار حبه من خردل ایمانا و عزنی و جلالی من امن بی ساعه من لیل او نهار مع من لم یومن بی.

خداوند با عزن و جلال در روز قیامت می فرماید: که از آتش بیرون شود هر که به اندازه دانه ای خردل ایمان در دلش باشد و به عزت و جلالم سوگند که قرار نخواهم داد ساعتی از شب و یا روز کسی را که به من ایمان نیاورده باشد.

38- قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)، قال الله جل جلاله: ما امن بی من فسر برایه کلامی، و ما عرفنی من شبهنی بخلقی، و ما علی دینی من استعمل القیاس فی دینی.

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: خدای متعال فرموده است: کسی که سخن مرا طبق رأی و نظر خودش تفسیر کند (تفسیر به رأی) به من ایمان نیاورده است، و کسی که مرا به آفریده های تشبیه کند، مرا نشناخته است و کسی که در دین من قیاس را به کار گیرد، بر دین و آیین من نیست.